Met theater als achtergrond, weet ik maar al te goed hoe spannend het soms kan zijn om jezelf te zien en/of te láten zien. Het is kwetsbaar, soms confronterend. Maar als je dat hebt overwonnen, zijn het plezier en vrijheid die je met open armen opwachten. Een veilige omgeving, waaronder je mede artiesten, zijn daarin van onschatbare waarde. “We zijn zo sterk als de zwakste schakel” dus helpen we elkaar groeien, en zorgen we dat iedere artiest in zijn/haar eigen kracht staat.
Als begeleider tijdens de logeerweekenden vind ik het belangrijk dat iedereen zich gehoord en gezien voelt. Dat er ruimte is om te onderzoeken, reflecteren en te leren. Tegen muren aanlopen, eroverheen klimmen (met een handje van een mede artiest) of erop balanceren als een acrobaat. Dat we met individuele uitdagingen, collectief zorgen voor de veilige sfeer binnen de groep, met (spel)plezier als natuurlijke reactie.
